السيد محمد صادق الروحاني

170

توضيح المسائل ( فارسي )

مسأله 961 - كسى كه لآل است يا زبان أو مرضى دارد كه نمى تواند الله أكبر را درست بگويد ، بايد به هر طور كه مى تواند بگويد واگر هيچ نمى تواند بگويد ، بايد در قلب خود بگذراند وبراي تكبير با انگشت اشاره كند وزبانش را هم اگر مى تواند حركت دهد . مسأله 962 - مستحب است بعد از تكبير ششم بگويد : يا محسن قد اتاك المسئ وقد أمرت المحسن ان يتجاوز عن المسئ أنت المحسن وانا المسئ به حق محمد وآل محمد صلى على محمد وآل محمد وتجاوز عن قبيح ما تعلم منى يعنى اى خدايى كه به بندگان احسان مى كنى ، بنده گنه كار به در خانه تو آمده وتو امر كرده اى كه نيكوكار از گناهكار بگذرد ، تو نيكوكارى ومن گناهكار ، به حق محمد وآل محمد صلى الله عليه وآله رحمت خود را بر محمد وآل محمد بفرست واز بديهايى كه مى دانى از من سر زده بگذر . مسأله 963 - مستحب است موقع گفتن تكبير أول نماز وتكبيرهاى بين نماز دستها را تا مقابل گوشها بالا ببرد . مسأله 964 - اگر شك كند كه تكبيرة الاحرام را گفته يا نه ، چنانچه مشغول خواندن چيزى شده ، به شك خود اعتنا نكند واگر چيزى نخوانده ، بايد تكبير را بگويد . مسأله 965 - اگر بعد از گفتن تكبيرة الاحرام شك كند كه آن را صحيح گفته يا نه ، چه مشغول خواندن چيزى شده باشد وچه آنكه چيزى نخوانده باشد لازم نيست تكبير را بگويد ونمازش صحيح است . قيام ( ايستادن ) مسأله 966 - قيام در موقع گفتن تكبيرة الاحرام ركن است وهمچنين قيام پيش از ركوع كه آن را قيام متصل به ركوع مى گويند ركن است ، ولى قيام در موقع